Zo veel mogelijk bezoekers het verleden laten beleven. Het Nederlands Openluchtmuseum deed het al lang voordat inclusie een modewoord werd. Toen ik een klein meisje was, waren er dagen waarop ik en mijn medeblinden en slechtzienden van alles mochten voelen. Na misschien wel meer dan 25 jaar ga ik terug. De tijd is niet stil blijven staan, zelfst niet tussen al die gebouwen en gewoonten van weleer. Is ook dit veranderd?
Mocht het je ondanks alle extra journaals, livestreams, foto’s, klaagberichten, joelende kinderen en geschuif van sleeën zijn ontgaan: er ligt sneeuw. Iets dat je mogelijk ook zelf concludeerde door één blik of voet naar buiten te werpen. Alle hysterie gaat volledig langs geleidehond Esmee heen. Zij snuffelt er druk op los en huppelt blij door het krakende goedje. En hoewel werken in de sneeuw voor haar even geleden is, doet ze het alsof het gisteren was.