Door Doreen

Verdrietig kijk ik naar mijn kerstboom. Hij staat een tikkie scheef en sommige takken zijn wat slap. Niet zo'n ding uit de fabriek, ma...

Ineens zie ik ze. Hun lichte kleur in het groene gras trekt vanuit het niets mijn aandacht. Ik steek mijn hand uit en ontdek wat het zijn:...

“Wij kunnen zingen.” Ik ben blij verrast als niet alleen ik, maar ook iedereen om me heen de vrouw nazingt. Naast haar bespeelt een man ee...

Vrolijk rent ze weg, staart in de lucht. Plons! Ze snelt de oever weer op, schudt zich uit en sjeest dan een rondje dwars door de struiken...

Ik hoor iets. Een ding. Op een plek waar ik ‘ruimte’ verwachtte te horen. Ik duw snel mijn opgeheven voet naar beneden, stevig tegen het a...

Vandaag ben ik dankbaar. Waarvoor? Dat ik mag stemmen.   Samen met mijn blindengeleidehond ging ik op pad. Ook in Nijmegen is een stemlo...

“Ik hoop wel dat ik straks weer beeld heb”, meldt mijn collega voor we het digitale overleg beëindigen. Het is niet de eerste keer dat ze la...