Posts tonen met het label witte stok. Alle posts tonen
Posts tonen met het label witte stok. Alle posts tonen

22 december 2025

Held

Op een blauwe achtergrond staat in witte letters: Wie is vandaag jouw held?

Een held. Denk jij dan aan iemand die halsbrekende toeren uithaalt of groot gevaar trotseert? Je kunt ook veel voor iemand betekenen door iets kleins, leerde ik. Mijn held zag wat er gebeurde, vond dat niet oké en deed er wat aan. Niet met een dramatische confrontatie of grootse daden; hij zorgde simpelweg dat de ongewenste situatie even niet meer mogelijk was.

17 februari 2023

Beste bestuurder, mag ik je iets vragen?

Lamp bij verkeerslicht met rood uitroepteken, tekst “let op” en schetsje dat waarschuwt voor overstekers

Trrrrr. Het verkeerslicht ratelt groen. Ik steek mijn witte stok voor me uit als teken dat ik ga oversteken en geef kort daarna mijn blindengeleidehond toestemming om de straat op te gaan. Dat is de zijstraat van de drukke doorgaande weg links van mij. Terwijl ik de zijstraat op loop, hoor ik boven het geraas links van me ineens nog een geluid. Het gebrom van een afzonderlijke auto. Iemand snakt naar adem. Ik besef wat dat betekent. De onverbiddelijke metalen punt komt hardhandig tegen mijn been tot stilstand. Ik struikelren vooruit om de klap op te vangen. Terwijl ik met knikkende knieën van de rijbaan af loop, naar de mensen die meteen naar me roepen, voel ik mijn been opzwellen. Ik weet ook dat dat niet het ergste is. Bij lange na niet.

10 juli 2019

Over eigenaardige exen en helpende handen

Natuurlijk is de bus te laat. Veel te laat. Of, zoals ik later zal ontdekken: de zomerdienstregeling is ingegaan en de reisplanner-apps zijn niet aangepast. De situatie komt me iets te bekend voor. Hoewel ik de vorige keer net op tijd in het theater zat, ben ik niet blij met deze trend. Ik zie bussen komen en spoorloos verdwijnen – in de app, dan. Op straat is er niks.

01 februari 2017

Boem is ho


“Wilka, over.” Met opgeheven stok loop ik de straat op. Plotseling hoor ik een geluid dat ik nu niet zou moeten horen en vooral niet wil horen. Dan gaat alles ineens heel snel. En de tijd ineens heel langzaam.
 
Ik hoor het angstaanjagende geluid van een auto van rechts die met behoorlijke snelheid op ons afkomt. Vanaf dat moment draaien mijn hersens overuren. De chauffeur moet ons zien, bedenk ik. We lopen immers midden op straat. Hij moet ons zien en remmen. Maar het geluid blijft dreigend naderen.